สิ่ง ที่ได้เรียนรู้เมื่ออายุ 40

มีของเยอะชีวิตพะรุงพะรัง พยายามมีของเท่าที่จำเป็นและให้น้อยที่สุดและครอบครัวคือยาวิเศษ! เพราะนี่คือแหล่งที่สามารถเยียวยา และรักษาได้ทุกอาการ ด้วยกอด เพียงกอดเดียว เก็บเงินส่วนนึงไว้เพื่อเป็นงบสำหรับการไปท่องเที่ยว เพื่อตอกย้ำให้รู้ว่าโลกนั้นกว้างใหญ่ ตัวเราต่างหากที่เล็กนิดเดียว อย่าคิดว่าตัวเองทำไม่ได้! เราโชคดีมาก ที่พ่อสอนตั้งแต่เป็นเด็กๆว่า ถ้ามีคนแค่ 1 คนบนโลกนี้ทำได้ ก็แปลว่าเราก็ทำได้เช่นกัน (ขอบคุณพ่อค่ะ ที่สอนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เกาะหลังพ่ออยู่บนเบาะมอเตอร์ไซค์ เวลาที่พ่อขี่รถไปส่งลูกที่โรงเรียนทุกวันๆ) คำว่ารวยมันเป็น Infinity มันไม่มีที่สิ้นสุด ไม่รู้ว่าตรงไหนที่เรียกว่ารวย เพราะฉะนั้น อย่าตามหาความรวย แต่ให้ตามหาชีวิตที่อยู่อย่าง ไม่มีหนี้ มีเงินเก็บเพียงพอที่จะใช้สบายๆยามเกษียณ มี passive income มีประกันสุขภาพไว้นอนโรงพยาบาลดีๆ มีเงินสำหรับท่องเที่ยวอย่างน้อยปีละหนึ่งถึงสองครั้งก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องรวยมากก็ได้. “ชีวิตคู่” ก็ต้องมี “Space” ของตัวเอง แยกกันไปทำสิ่งที่ชอบบ้าง เพราะจะทำให้เรารู้สึกว่า เราก็ยังเป็นเราอยู่ ตัวตนของเราไม่หายไปไหน แล้วเราจะไม่อึดอัด มีความสุข